Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[Echte wereld....]
[Digitale wereld...]
Zo'n beetje elke keer als we internetten,
op een linkje klikken
of op een app,
gaan we akkoord met een groot aantal voorwaarden.
Maar, waar gaan we eigenlijk mee akkoord?
Kom op mensen, help me!
Die nerds met hun oude spijkerbroeken proberen me te ontvoeren!
Wat?!
Ja het klinkt gek, maar volgens hen is het zo!
Want ik ben akkoord gegaan met hun laatste voorwaarden op iTunes!
Wat? Wat staat er dan in die laatste voorwaarden?
Weet ik niet, ik heb ze niet gelezen!
Heb je ze niet gelezen?!
Wie leest er nou dat hele document, elke keer als het weer verschijnt?
Ik.
Weet jij, of zou Apple weten,
hoeveel mensen ze uiteindelijk lezen?
Nou, ze moeten aangeven
- dat ze akkoord gaan, - Ja
Maar we weten niet zeker of ze het echt lezen.
We proberen het kort te houden en in gewoon Engels.
Als ik een gebruikersovereenkomst niet uitnodigend zou willen maken
Zou ik een klein lettertype gebruiken, een sensor lettertype.
- En alles in hoodfletters. - Oké.
Want wat dan gebeurt,
is dat het een soort textuur wordt,
in plaats van woorden en spaties.
Niemand heeft de algemene voorwaarden gelezen.
Niemand in de hele wereld! Niemand!
Zelfs niet de juristen die het zo hebben opgeschreven!
Je komt op een website met bepaalde regels.
meestal beschreven in de leveringsvoorwaarden,
en dan nog de privacy regels,
en zodra je van hun diensten gebruik begint te maken,
ga je in wezen akkoord met hun leveringsvoorwaarden en privacy regels.
Maar die voorwaarden en regels waar we mee akkoord gaan,
zijn die wel van toepassing?
Ja dat zijn ze. Ik denk als ze dat niet zouden zijn,
het hele internet zou omvallen.
Dus, zolang er contractbeslissingen zijn geweest,
zeiden ze dat deze voorwaarden geldig zijn.
En dat concept is vrij nieuw, want
voor een ouderwetse telefoonlijn hoefde je nooit
een gebruikersovereenkomst te ondertekenen, of bij het tv kijken,
of voor het lezen van een boek.
Maar als je een Smartphone gebruikt,
of een e-reader,
of je kijkt internet-tv, dan moet dat wel.
Violet, schat, teken niets! Waar gaat dit over?
Over standaard contracten.
Praat me niet over contracten, Wonk.
Ik gebruik ze zelf, ze zijn alleen voor sukkels.
Ja, maar jij zou me een beetje bescherming niet misgunnen.
Als je alles zou lezen waar je mee instemt,
dan ben je daar elk jaar een maand mee bezig.
Je zou er dus 180 uur mee bezig zijn
elk jaar.
En volgens het Financieel Dagblad
zijn consumenten elk jaar 250 miljard kwijt
door die kleine lettertjes.
Hier een voorbeeld van LinkedIn:
U geeft LinkedIn het niet-exclusieve onherroepbare, wereldwijde, altijd durende
ongelimiteerde, toewijsbare, sub-licentieerbare,
volledig betaalde en royalty-vrije recht te kopieren, afgeleide werken te maken,
te verbeteren, te verspreiden, pubiceren,...
LinkedIn pakt dus zo'n beetje alles en voor altijd.
Dit soort teksten kom je tegen bij Google, Pinterest, Facebook...
Zo'n beetje bij alles dat de mensen als gratis beschouwen.
Instagram vindt dat afbeeldingen veel meer waard zijn
dan duizend boze woorden,
nadat ze hun gebruikersovereenkomst hadden aangepast zouden
ze het recht hebben gekregen geplaatste foto's zonder vergoeding te verkopen
voor gebruik in advertenties.
En, zelfs als je ervoor betaalt,
kunnen bedrijven je laten accepteren
wat ze maar willen.
In 2009 had Game Station, een bedrijf in Engeland,
aardig wat foute zaken in hun algemene voorwaarden opgenomen.
Ze roofden nog net niet je geld of je eerstgeborene,
maar op een dag stond er in hun voorwaarden:
"Bestelt u iets op onze site,
dan geeft u ons voor eens en voor altijd een niet te annuleren aanspraak,
op uw onsterfelijke ziel."
Dit contract heeft maar 1 dag bestaan.
Maar Game Station zag wel kans 7.000 onsterfelijke zielen te bereiken.
Dit was natuurlijk een grap, maar je vraagt je wel af,
wat er gebeurt als de gevolgen ernstiger zijn
van het niet lezen van de algemene voorwaarden?
En wat als er bij je telefoon voorwaarden zaten waarin stond dat
als je de telefoon gebruikt dat de overheid je dan kan afluisteren.
Dat zou waanzin zijn. Maar dat is de wereld waarin we leven.
Een wereld waarin de overheid je kan afluisteren.
Vanwege de algemene voorwaarden?
Als je de Iphone gebruikersovereenkomst leest, vind je er niets over afluisteren,
maar in de Privacy regels van AT&T's staat dat ze je gegevens kunnen gebruiken om
onderzoek te doen, in actie kunnen komen en om
te voorkomen wat illegale activiteiten betreft..."
Voorkomen?
[1) U gaat akkoord met het volgende:
a) We kunnen uw persoonlijke gegevens gebruiken
In 1994, was Pizza Hut de eerste grote keten
waar je online kon bestellen.
Ineens had Internet een manier nodig om te onthouden
wie je bent, waar je bent, waar je woont en hoe je ging betalen.
Wat?!
Hoe weten ze waar je bent?
Ja.
Oké..., je hebt van die cookies
als je bijvoorbeeld iets koopt op een site, onthouden
ze dat en maken ze advertenties voor andere dingen die je misschien wil kopen.
Dus ze verzamelen informatie over me? Lijkt me een schending van mijn privacy.
Pas aan het eind van de negentiger jaren
begonnen bedrijven vrijwillig privacy regels toe te voegen
om uit te leggen wat er met deze gegevens gebeurde.
In 2000 ging Toysmart, een internet bedrijf failliet,
maar ze hadden een idee: ze probeerden hun database
van 19.500 gebruikers aan een ander bedrijf te verkopen.
Met namen, betaalgegevens, koopvoorkeuren en gezinssamenstelling,
ook al zouden ze dat volgens hun eigen privacy reglement nooit doen.
Mensen voelden zich gedupeerd.
De volksvertegenwoordigers vertellen je elke keer weer,
dat elke keer als ze naar hun kiesdistricten gaan
mensen ze om privacywetgeving voor het internet vragen,
ze willen enige bescherming.
Begin 2001 werden meer dan een dozijn wetsvoorstellen
ingediend om de online privacy te beschermen.
[7 maanden later]
Deze massamoorden waren bedoeld om het land bang te maken
en in chaos te storten, maar het is ze niet gelukt.
Al deze privacy wetgeving werd van tafel geveegd,
en toen kwam natuurlijk de anti-terrorisme wet: de Patriot-Act.
De wet die voor me ligt, houdt rekening
met de nieuwe realiteit en de gevaren van het hedendaagse terrorisme.
Deze nieuwe wet die ik vandaag onderteken, maakt
het mogelijk alle communicatiemiddelen die terroristen gebruiken, te bewaken
en te screenen, inclusief e-mails, internet en mobiele telefoons.
De Patriot Act verruimde de mogelijkheden van de Federale overheid
om te surveilleren op vele manieren.
Je hebt bijvoorbeeld geen goedkeuring van een rechter nodig om
uit te zoeken welke websites iemand bezoekt,
welke zoektermen je in Google intypt.
En jouw zoekopdrachten worden opgeslagen door Google,
dit is niet echt een discussie over Google,
het is echt een beslissing van de politiek die door
verschillende overheden op verschillende manieren wordt geïnterpreteerd.
Wat als privacy wetgeving helemaal niet over de bescherming van de privacy gaat?
Maar eigenlijk meer over het wegnemen ervan?
Laten we eens kijken hoe Google dat nu heeft geregeld,
om te zien of er nog wat is veranderd.
Het privacy reglement van Google uit december 2000:
"Google mag met cookies gebruikersvoorkeuren opslaan.
Een cookie ziet dat
dit dezelfde computer is die 2 dagen geleden Google bezocht,
maar het ziet niet of dit meneer Jan Jansen is,
zelfs niet of deze persoon in de Verenigde Staten woont.
En hier is het Privacy reglement van een jaar later, december 2001:
"Google doet dit door gebruikersvoorkeuren op te slaan,
en internet trends en zoekpatronen van mensen op te slaan.
Google zal de cookies niet aan derden ter beschikking stellen,
tenzij wettelijk verplicht en via een wettelijke procedure,
zoals een huisszoekingsbevel, dagvaarding of rechterlijk bevel.
Het is belangrijk de fundamentele verschillen te kennen
tussen deze twee reglementen.
Volgens het ene ben je volledig anoniem
volgens het andere niet, als dat nodig mocht zijn.
Maar wat nog gekker is:
Op het eerste plaatje zag u Google's oudste reglement
genomen door een internet archief bedrijf
dat bijhoudt hoe websites eruit zagen door er foto's van te maken
en dat doen ze al sinds de jaren negentig.
Google houdt ook de historie van hun privacy reglementen bij;
op hun eigen officiële archiefpagina staat
dat ze elke versie van hun privacy reglement hebben bewaard
vanaf het allereerste begin.
Maar wat Google laat zien als originele privacyreglementen
ziet er anders uit dan de versie van het internet-archiveringsbedrijf.
In plaats daarvan laten ze hun reglementen zien van december 2001
waarin staat dat gebruikers niet anoniem zijn.
Google beweert dat dit hun eerste privacy
reglement is, maar dat is het niet.
Maar waarom laat Google niet hun oorspronkelijke privacy reglement zien
op hun eigen archief pagina?
Waarin staat dat je anoniem blijft.
Wat als het verzamelen van gegevens onder de anti-terrorisme wet
de basis werd van een heel nieuwe business model?
En de basis van het ons huidige moderne internet?
Zou dat het verzwijgen waard zijn?
Zelfs als we Google niet betalen
en dat is één van de redenen waarom we het bedrijf waarderen
dan betekent dat niet dat Google echt niets kost
of dat het ons niets kost in de zin van persoonlijke vrijheid.
Het zou misschien anders voelen Als Google 500 per jaar zou kosten,
want dat is het bedrag...
dat is de waarde van de gegevens die je ze geeft
Ik bedoel, het was echt een ontdekking, dat advertenties persoonlijker gemaakt
konden worden door de informatie die mensen over zichzelf verstrekten.
Je hoefde je niet meer af te vragen: "Is er iemand die mijn advertentie ziet?"
Als iemand op je advertentie klikte wist je dat ze hem gezien hadden.
In 2012 was Google één van de meest gewilde aandelen in de wereld,
en Mark Zuckerberg, de oprichter van Facebook,
was een van de rijkste mensen in Amerika geworden.
Mijn werk is investeerders zelf te laten uitzoeken wat dit ding waard is.
Ik beschouw Facebook als een waardevoorwerp
van 900 miljoen mensen, en een schat aan informatie over die mensen.
En, zeg ik, als ze 10% van die informatie gebruiken
zullen ze het meest waardevolle bedrijf ooit zijn.
Wanneer persoonsgegevens de moeite waard zijn,
waarom zou Google of elk ander internetbedrijf, dan tegen
het opslaan van gegevens zijn, zoals verplicht onder de anti-terrorisme wet.
Anonimiteit was niet winstgevend.
Mensen zeggen, zij die bereid zijn om wat informatie te verschaffen
in ruil voor iets dat gratis is,
of leuk is, of een gratis Taco...
Ik denk niet dat dat ooit verandert. Je wil altijd iets dat gratis is.
En genoeg mensen zijn bereid daar informatie voor te verschaffen.
En genoeg bedrijven zijn hier op ingesprongen.
[1) U gaat akkoord met het volgende: a) We mogen uw data gebruiken.
b) Wij kunnen deze voorwaarden altijd veranderen.]
Laat ik u wat praktische tips geven.
Als eerste wil ik dat iedereen hier voorzichtig is met
wat je op Facebook zet.
Wat de standaard instellingen zijn op Facebook...
zo gebruiken de meeste mensen deze technologie.
Als deze bedrijven deze systemen bouwen, weten ze dat.
Dus, waarom is de standaard instelling
dat alles wat je post voor iedereen zichtbaar is?
Elke foto als ik Facebook start?
Waarom niet alleen voor mijn vrienden?
Waarom is de standaard instelling 'iedereen'?
Want het is echt lastig voor mijn moeder om uit te vogelen
hoe ze iets alleen met haar vrienden kan delen.
Wij hebben de site als een gemeenschappelijk ding ingericht.
Waar sommigen alleen met hun vrienden willen delen.
Maar velen willen ook delen met
- de rest van de gemeenschap. - Oké, oké.
Ik wil op Facebook met iedereen delen die met me werkt.
Ik wil delen met iedereen die bij mij op school heeft gezeten.
Met iedereen in mijn woonplaats.
En die mensen zijn niet gewoon mijn vrienden.
Zelfs Mark's uitleg slaat nergens op.
Hij zegt te willen delen met de school,
met het vreemde dorp naast hem,
hij zegt niet dat hij met de hele wereld wil delen.
En toch is dat de standaard instelling.
Het punt is dat je gewend raakt
aan de standaard instelling, wat die ook is.
Als de standaard openbaar is,
ga je je daar keurig aan aanpassen en mee werken.
Als de standaard privé is,
pas je je daar ook eenvoudig aan aan.
Maar als de standaard instelling verandert, beginnen de problemen.
En eigenlijk heeft Facebook dat gedaan.
In 2009 heeft Facebook zijn privacy-instellingen
veranderd zonder het te melden.
Een verandering in de privacy-instellingen van 350 miljoen gebruikers,
dat is niet iets
wat veel bedrijven zouden doen.
We hebben besloten dat dit nu de sociale normen zouden zijn,
en zo deden we het.
Misschien herrinert u zich de fanpagina nog met een miljoen mensen
die het reglement wilden terugdraaien?
Waar was nou alle ophef over vraag je je misschien af?
Nou, binnen 24 uur
veranderde Facebook dat wat privé-informatie was,
in volledig openbare informatie.
[Openbare Facebook profielen]
Dit soort platforms hebben als doel
zoveel mogelijk informatie over je te verzamelen
en dat zo zichtbaar mogelijk te maken.
En dan wordt eigenlijk de vraag wat de ergste 'zonde' is,
dat je die wilde 'one night stand' had,
of dat je niet weet hoe je Facebook het beste kunt gebruiken?
Voor de meeste relaties in je leven
is het goed dat je partner niet alles weet
wat je ooit hebt gezegd, gedaan of gedacht.
Als je een foto-album deelt
ga je naar Facebook en kies je ervoor de foto's daar te plaatsen.
Hoe kan ik nu voor elk afzonderlijk ding weer kiezen?
Kiezen.
Prima dat Facebook zich als bedrijf gedraagt,
Maar ik denk dat wij het als een bedrijf moeten behandelen
en niet als een of andere onschuldige openbare service.
Dit zijn de standaard instellingen van Facebook in 2005
verdeeld over 12 categorieën.
Na verloop van tijd wordt meer en meer informatie standaard gedeeld.
In 2009 begon Facebook automatisch persoonlijke informatie te delen
op het hele internet.
In 2010 werd alles standaard gedeeld,
behalve je contactinformatie en je geboortedatum.
We hadden het gekund als je met Gmail, YouTube, enzovoort zocht -- gisteren
en je het vanuit je huis deed. Ik zal je het ergste geval geven:
Je deed het vanuit je huis en je hebt alleen maar een computer.
In theorie, kunnen we die cross-correleren en alledrie tezamen krijgen.
Maar we doen dat niet en het is niet waarschijnlijk dat we dat doen.
Maar in januari 2002, maakte Google veranderingen in hun privacybeleid
en dat is wat zij deden.
Google combineerde alle informatie
die een ieder van haar diensten heeft verzameld over een persoon,
en bracht het samen in een enkel profiel.
Wat Eric Schmidt had gezegd, was het scenario voor het ergste geval,
Google had het werkelijk gedaan.
[1) Je gaat akkoord met: A We mogen je persoonlijke data gebruiken]
[B We kunnen de voorwaarden veranderen C We kunnen je info delen met derden]
Hoe kan je hier eerlijk zitten en deze commissie vertellen
dat dit geen groeiend probleem is?
Een groot deel van wat ik probeerde te zeggen,
is dat ik geen bewijs zie van een marktmislukking of consumentenschade
van het legale en legitieme gebruik van persoonlijke informatie in handel.
Ik denk niet dat er bewijs van is.
Er zijn bedrijven waar we nooit van hebben gehoord zoals Acxiom,
die beweren ongeveer 1,500 punten data te hebben over doorsnee Amerikaanse burger,
alles tot, of je linkshandig of rechthandig bent,
wat voor soort hond je hebt,
je soort psychologisch perspectief,
en dat alles kan gebruikt worden om besluiten te informeren
die bedrijven ook over ons maken.
Dit zijn de soorten bedrijven waar potentiële werkgevers naar zouden gaan
voor een achtergrondcheck over iemand
voordat ze hen zouden aannemen.
Ze zijn in staat om het feit te verbinden dat je naar site A ging
en dan later B en uiteindelijk naar site C,
en een gedetailleerde geschiedenis te maken over welke sites jij online bezoekt.
Ze stoppen niet je naam in de cookie,
ze stoppen een uniek serienummer in de cookie,
dat dan gelinkt kan worden aan jouw naam in hun database.
Ik weet niet of je ooit een plaatje hebt gezien
van het advertentienetwerk-ecosysteem dat alle partijen laat zien
in het advertentienetwerk-ecosysteem het is een beetje overweldigend.
De informatie is waardevol voor diverse mensen om diverse redenen.
Wat als je een heleboel alcohol koopt?
Nou, ze willen misschien je premies verhogen,
omdat ze denken dat je risico loopt voor alcoholisme, of zoiets.
Het bedrijf kan het misschien zo gebruiken dat het jou echt beschadigt.
Bijvoorbeeld, in 2008 werd van duizenden mensen
plotseling hun krediet limiet teruggebracht,
schijnbaar zonder reden.
Terwijl hij op vakantie was, zag een rijke ondernemer uit Atlanta
zijn limiet kelderen van $10.800 tot maar $3.800,
wat zijn vakantie verpestte.
De brief die hij ontving zei dit:
"Andere consumenten die hun kaart hebben gebruikt bij vestigingen
waar U onlangs heeft gewinkeld
hadden een slechte geschiedenis van aflossing bij American Express."
Dit betekent bedrijven zoals Wal-Mart.
En in Minneapolis,
kwam een vader de Target binnen, buiten zinnen van woede
dat zij zijn tienerdochter zwangerschapscoupons stuurden,
coupons die waren geadresseerd aan haar.
De man dacht dat Target poogde om zijn dochter te stimuleren zwanger te raken.
Zoals later bleek, dankzij haar winkelgewoontes,
wist Target eerder dan haar eigen vader dat deze middelbare scholiere zwanger was.
De vader bood later zijn excuses aan.
En in Nederland werden data gebruikt om consumenten
op een geheel nieuwe manier te duperen.
Als je rijdt en een GPS gebruikt,
stuurt die GPS signalen terug die vertellen hoe snel je gaat.
Het is heel bruikbaar om ons te helpen druk verkeer te vermijden,
maar dat kleine bedrijf, genaamd Tom Tom, vroeg zich af
wie misschien ook geinteresseerd was in het weten de van verkeerssnelheid.
En dus, in Nederland werden
de gegevens die mensen bereidwillig gaven
om een snellere weg naar huis te vinden,
verkocht aan de autoriteiten om diezelfde bestuurders te beboeten.
[2 Beperking van de aansprakelijkheid]
Is de reden dat we geen enkele basis-consumenten-privacywet hebben
vanwege de FBI? Nee.
Het is grotendeels te wijten aan het lobbyen van bedrijven
die extreem lucratieve bedrijven hebben opgezet
rond deze bedrijfsactiviteiten
en niets willen doen om dat te verstoren.
Volgens de voorwaarden van Facebook moet een gebruiker 13 of ouder zijn.
Ondanks dit, volgens een recent consumentenonderzoek
een geraamde 7.5 miljoen gebruikers waren jonger dan 13.
Ten eerste, we staan mensen niet toe om een account te hebben onder de 13.
En mijn reatie daarop is dat het gewoon absoluut onverdedigbaar is.
Het is ongelooflijk dat jij dat zou zeggen.
Senator, Ik wil slechts zeggen dat we echt empathievol instemmen met uw punten.
Ze zeggen dat Facebook een leger van advocaten stuurde,
zodat de uiteindelijke privacy wetgeving die opkwam in 2011
behoorlijk werd verslapt.
Op een manier die niet het Facebook business model zou aantasten.
Mijn naam is Alan Davidson en ik ben de Directeur van Openbaar Beleid
voor Google in Noord- en Zuid-Amerika.
Mijn boodschap vandaag is simpel:
Zoals gehoord, mobiele diensten creëren enorme sociale en economische voordelen.
Ik verwerp het idee dat privacy bescherming
de vijand is van innovatie.
Dat hoeft absoluut niet zo te zijn, en het is niet zo.
Het was een duur jaar van lobbyen voor deze grote bedrijven.
Google gaf vijf keer zoveel uit als het jaar ervoor.
En Facebook gaf vier keer zoveel uit.
Het Senaatswetsontwerp 242 zal gebruikers
van sociale-netwerk-internetsites beschermen.
Het zal deze gebruikers beschermen
van identiteitsdiefstal en ongewild contact,
door privé informatie privé te houden,
tenzij ze natuurlijk instemmen om het te delen.
Ik weet dat veel leden, inclusief mijzelf,
geen negatieve invloed willen hebben op een zeer belangrijke industrie
voor de Staat van Californië.
Individuen betrokken bij deze industrie willen niet
enige regulatie zien.
Dus ik denk dat dat echt het belangrijkst is.
En een van de meest interessante dingen die ik heb gevonden in deze gesprekken,
is dat vele leden van deze wetgevende macht
niet eens sociale-netwerk-sites hebben,
omdat ze bezorgd zijn over hun privacy.
Op het moment dat het wetsontwerp werd gehoord,
waren de lobbyisten in de commissiekamer, gedurende de gehele zitting.
Ze traden niet naar voren om te spreken.
Dus, een best interessant proces,
een soort van heimelijk om zeep helpen van het wetsontwerp,
zonder een kans voor het publiek om echt te zien wie in de oppositie zat.
Dus, mensen als Google en Facebook waren in sterk verzet.
Vooral Facebook.
"Wat had Facebook te verliezen?"
Je weet, ik begrijp echt niet hun logica,
en je zou het aan hen moeten vragen, maar,
- wanneer ik een issue zoals dit analyseer-- - Ik zou het hen graag vragen,
maar ze zullen niet met mij praten, dus...
Dat verbaast me niet.
Ik denk niet dat de regels van recht en regulatie
nodig zijn wanneer het op interactie met een bedrijf aankomt
dat je iets wil verkopen.
Ja, we zouden bezorgd moeten zijn.
Maar bezorgd... waar over?
Het privacybeleid dat gegevensverzameling toestond, misleidde het congres, oké,
maar was er iets serieuzers waar we mee instemden?
[3 We mogen je gegevens delen met de regering]
Totaal Informatie Bewustzijn.
Een programma geïnitieerd door de overheid in januari 2002.
Zijn missie: iedere denkbare digitale overdracht verzamelen.
En ja, dit was hun echte symbool,
het oog op de pyramide, de aarde scannend met een laserstraal.
Het lijkt eigenlijk eigenaardig op wat er in Mark Zuckerberg`s zit.
De wereld meer openlijk verbonden maken.
Oh, mijn God! Het is als een geheim genootschap
Totale Informatie Bewustzijn was
een programma bedoeld om punten te verbinden
om bankactiviteiten, vlucht-zoekopdrachten,
online activiteiten te linken.
Het Pentagon is duidelijk bezig
om het grootste elektronische oog ooit te creëren.
Om naar elke en alle Amerikanen te kijken.
Je zoekt naar trends en transacties die worden geassocieerd
met enige, potentiële terroristische daad.
Ze geloven dat ze met genoeg data kunnen voorspellen wie zal meedoen
aan snode misdaden.
De burgers waren woedend, het Congres was woedend,
het programma werd stopgezet.
De les die de overheid leerde
na de mislukking van het Totaal Informatie Bewustzijn,
was dat als je een gigantisch spionageprogramma creëert,
geef het dan geen enge naam.
Er is niets wat hen weerhoudt om dezelfde mogeljkheden te ontwikkelen,
alleen op slimmere manieren gezien vanuit hun standpunt.
[We mogen je internet- en telefoongegevens delen met de regering]
Een tap vereist een rechterlijk bevel.
Niets is veranderd, trouwens.
Maar in de realiteit was veel veranderd.
Hoe ons op een dag werd verteld, eind 2002,
dat een NSA vertegenwoordiger naar het kantoor kwam...
Mark Klein kwam naar ons, de Electronic Frontier Foundation,
met data en documenten
die aantoonden dat AT&T was betrokken in een aftapprogramma.
De NSA is heel anders dan de CIA.
Allereerst, het is circa drie keer zo groot, het kost veel meer,
het is veel geheimer dan de CIA,
en wat het doet, het is heel anders.
Het is gericht op afluisteren, grote communicatielijnen aftappen.
Het had waarachtig een geheime kamer in hun inrichting
en ze kopieëerden Internet verkeer
en stuurden het naar de NSA.
Dus, in zekere zin, zuigen ze op, scheppen ze op...
Alles wordt opgezogen, alles gaat over die lijnen.
- Ben je daar zeker van? - Ik ben daar zeker van.
Dus President Bush gaf het toe.
Ik machtigde de National Security Agency
om alle internationale communicatie van mensen te onderscheppen.
Met bekende banden met Al-Qaeda,
en verwante terroristische organisaties.
Het duurde minder dan 24 uur nadat het Bush presidentschap eindigde
tot een vroegere analist van de NSA zich meldde met nieuwe aantijgingen
over hoe deze natie was bespioneerd door haar eigen overheid.
De National Security Agency heeft toegang tot de communicatie van alle Amerikanen
-- faxen, telefoontjes en hun computer communicatie.
Dus, er is ergens een opname van elk gesprek
dat ik had met mijn neefje in de staat New York? Is dat zo?
Het zou alles zijn, ja.
Het zou alles zijn.
Maar toen arriveerde een baken van hoop in het witte huis.
Hoi, senator Obama, ik waardeer dat u ons de gelegenheid geeft
om vragen te stellen.
ik ben een advocaat die federale klokkenluiders vertegenwoordigt,
en ik was erg teleurgesteld toen ik hoorde dat je steunde
het wetsontwerp dat telefoonbedrijven er mee weg liet komen
toen zij de Federale Overheid hielpen
zonder gerechtelijk bevel telefoons af te tappen.
Ik erken dat sommige mensen het voelen als,
jah, maar, de telefoon bedrijven zijn nog steeds medeplichtig hieraan,
ze moeten nog aansprakelijk gehouden worden. Ik begrijp dat argument.
Maar het probleem was het surveillance programma
waarvan ik feitelijk geloof dat het nodig is voor onze nationale veiligheid.
Dus zij waren immuun,
maar dat betekent dat de programma's nog steeds werden stopgezet, toch?"
De programma`s zijn stopgezet?
Ja, het aftapprogramma.
Ik heb geen reden om te geloven dat de aftapprogramma`s
zijn stopgezet.
Nee, als de aftap programma`s waren stopgezet,
dan geloof ik niet dat de overheid en AT&T nog vechten in de rechtbank
over de wettigheid ervan...
Dus, Barack Obama heeft niets veranderd?
Nee, Barack Obama stopte deze programma`s niet, nadat hij als president begon,
ook al had hij daarmee gedreigd voor hij president werd.
[3 We mogen je gegevens delen met de regering]
[A Internet- en telefoonverkeer B Sociale Netwerken]
Toen we begonnen in mijn studentenkamer bij Havard,
was de vraag, die veel mensen stelden,
waarom zou ik nou informatie op het internet willen zetten,
waarom zou ik een website willen hebben.
En mensen zijn zich echt op hun gemak gaan voelen,
delen niet alleen meer informatie en verschillende soorten,
maar ook meer openlijk en met meer mensen.
En die sociale norm is gewoon iets wat zich ontwikkelde mettertijd.
Je hebt misschien de zienswijze van de Onion gezien over Facebook,
dat was: de CIA heeft net
zijn recentste handige overeenkomst aangekondigd: Facebook.
Volgens rapportages van het Department of Homeland Security,
heeft Facebook bijna elk ander CIA data verzameling programma vervangen
sinds het was gelanceerd in 2004.
Na jaren heimelijk de burgers volgen,
waren we verbaasd dat zo veel mensen graag publiceren
waar zij woonden, hun religieuze en politieke denkbeelden,
een gealfabetiseerde lijst van al hun vrienden,
persoonlijke emailadressen, telefoonnummers
honderden foto`s van henzelf,
en zelfs status updates over wat zij deden van moment tot moment.
Het is echt een droom die uitkomt voor de CIA
Je weet, de FBI`s en de NSA`s van de wereld
zijn dankbaar voor het feit dat Google en Facebook, weet je,
businessmodellen hadden gebouwd rond het verzamelen van gebruikersdata,
omdat het hun werk veel makkelijker maakt.
Het artikel in The Times begon met deze anekdote:
Ze zitten in hun transparant hokje
op hun open plek op Facebook.
Robert Mueller was de ene man in de kamer
met een das om, en hij was ouder in een pak,
en hij kwam binnen en zei: "Ik was net in het gebouw
en ik wilde hallo zeggen tegen Mark Zuckerberg."
Dus, hij zegt hallo tegen Mark Zuckerberg, een beetje gepraat en dan, vertrekt hij.
En iedereen zei: "Waar ging dat in hemelsnaam over?".
Nu, niemand stelde de vraag: "waarom was Mueller in het gebouw?".
Hij is het hoofd van de FBI.
Dus, aan de ene kant, had Mark Zuckerberg gezegd dat hij
een opener maatschappij wilde creëren
en Facebook is de manier om dat te doen.
En, aan de andere kant, weet je
weten mensen veel niet over de manier waarop Facebook informatie gebruikt.
Als er maar een manier zou zijn om te weten hoeveel informatie
deze bedrijven opslaan over ons.
Nou, in het geval van Facebook, leerden we knap interessante dingen
danzij een student in Oostenrijk.
En, anders dan de US, Europa heeft veel
wat van bedrijven vereist een klant te vertellen
welke dat zij opsloegen over hen, als die klant het wil weten.
En Facebook, anders dan de meeste grote Internet bedrijven,
had zowaar een hoofdkantoor in Europa gevestigd.
Blijkbaar waren we de enige 3 mensen die zeg maar, hard genoeg duwden,
en zeg maar, telkens en telkens weer opnieuw vroegen,
en ook langs de Ierse autoriteiten gingen om uiteindelijk te krijgen
minstens een groter stuk van onze set gegevens,
we hebben nu nog steeds niet alles.
Ik heb het hier. Gewoon om een idee te hebben hoeveel het is.
Dat is... om een idee te hebben -- Mag ik het vasthouden?
En zien hoeveel het is?
Wow, dit is meer dan een baby.
Yeah, dat is 1,222 bladzijden.
Ik ben een lid van Facebook voor 3 jaar,
maar ik gebruikte het meer intensief voor de laatste 1.5 jaar ofzo.
Wat interessant is, nou, dat ik niet zoveel plaatste, eigenlijk.
Zeg maar, ik ben iemand die iets plaatst misschien een keer per week ofzo.
Is het, met dit gigantische pak informatie hier voor mij, moeilijk om door te spitten
en echt bepaalde details over iemand te vinden?
Nee, het is super gemakkelijk, omdat...
Ik bedoel, we gebruiken gewoon de zoekfunctie van de PDF files.
Dus, je typt gewoon een woord in, laten we zeggen,
"demonstratie", of "sex", of "politieke partij", of zoiets...
- Ja. - En binnen een seconde
vind je de juiste informatie.
Dus binnen een paar seconden kan je achterhalen wat mensen stemden,
welke psychologische problemen ze hebben, welke feestjes ze waren...
al deze informatie is echt makkelijk te vinden.
Terwijl je deze dienst voor zo'n korte tijd gebruikt,
heb je nog steeds een databestand dat groter is dan ook maar iets
dat een CIA, FBI of... ik weet niet
Stasi ooit over een doorsnee persoon had.
Als je op de verwijder knop drukt, wordt het alleen als 'verwijderd' gevlagd.
Dus, je verbergt het eigenlijk voor jezelf, maar iedereen
zoals Facebook of een overheidsinstelling die er later naar wil kijken,
kan het nog steeds terugvinden en terugkrijgen.
En dat gezegd hebbende, het is daar voor onbepaalde tijd,
ook al druk je op de delete knop
en ze vroegen je drie keer of je het echt, echt, wilde verwijderen.
Het is niet echt weg?
Het is niet echt weg. Het is nog steeds daar.
[4 Je informatie is 'Anoniem']
Dus, we hebben tenslotte, de volgende regels ruwweg aangenomen...
Zie het alsof we de informatie binnen 18 maanden anonimiseren.
Het wordt misschien geanonomiseerd na 18 maanden,
maar alle zoekopdrachten die we ooit hebben gedaan, zijn er nog,
de onderliggende data zijn nog daar om
ge-de-anonimiseerd te worden op enig moment.
De-anonimiseren van zoekactie-archieven blijkt schokkend gemakkelijk.
Dat is, privé zoekacties nemen en uitvinden wiens archief ze zijn.
In 2006, gaf AOL een stel van deze geanonimiseerde zoekactie-archieven
van hun gebruikers aan het publiek.
En het kostte een verslaggever slechts een paar uur om te citeren
wie gebruiker No. 4417749 was.
Tussen zoeken voor dingen als "gevoelloze vingers",
"60'ers alleenstaande mannen"
en "hond die op alles plast",
de verslaggever ontdekte een vrouw genaamd Thelma Arnold; ze was 62 jaar.
Maar dan hebben we daar gebruiker 17556639,
die meerdere malen opzocht "hoe je vrouw te vermoorden",
tezamen met "onthoofde foto's",
maar dan, middenin, zocht de gebruiker op "biefstuk en kaas"...
... biefstuk en kaas?
En er stonden veel gebruikers online klaar met een snel oordeel
over wat hier gaande was...
het was moord.
Winnie, rustig, rustig -- He, oude vriend!
Ga zitten hier, ik ga je iets tonen.
Oké.
Wat ik je hier toon, is een lijst van geanonimiseerde zoekactie-verslagen...
deze verslagen zijn vrijgegeven door AOL.
Staan er eigenlijk dingen op waarvan je weet dat je ze eerder hebt gezocht?
Uhm... tuurlijk, ja, ik heb absoluut... foto's van auto-ongelukken opgezocht,
Ik heb absoluut "decapatated" getypt,
Ik heb absoluut foto's van dode mensen opgezocht...
Uhmm... "eega moordenaar", ik heb zeker "eega moordenaar", opgezocht ja.
Sterker nog, ik heb elke afzonderlijke zoektermen opgezocht
waar we hier naar kijken.
Weet je, Jerome is een schrijver voor "Cold Case",
een TV show waar elke week smerissen een moord mysterie moeten oplossen.
Dat is altijd wat me bevreesde wanneer ik die zoektermen invulde
wat als er een soort van geautomatiseerd systeem was
dat je gewoon rood vlagt vanwege zoektermen
ze gaan niet kijken en zeggen,
"Oh, ja, je werkt waarschijnlijk voor een TV show,
en daarom googlede hij gewoon "hoe mijn overspelige vrouw te vermoorden."
Wat?
Ik wilde alleen even bevestigen dat ik je niet heb vermoord
en dat je in leven bent.
Nee, ik mag deze kamer uit.
- En onze baby is veilig - Oké, goed.
- Hij heeft een schone luier. - Ah... Goddank.
Dus, we kunnen gerustgesteld zijn dat je geen moordenaar bent.
Ik ben geen moordenaar.
Je bent een schrijver?
Ik ben een schrijver.
- Oké. - Blij dat het opgehelderd is.
Blij dat het opgehelderd is.
Dus, wat zou gebeuren als het rode vlag systeem wel zou bestaan?
Als een vader zoals Jerome misschien een klop op de deur krijgt,
omdat zijn zoekverslagen openbaar werden?
[5 Voor wettelijke redenen]
De consensus lijkt te zijn dat behoud van dit soort informatie
langer moet zijn dan nul dagen,
en de reden heeft te maken met politie akties, terroristen,
Patriot Act, allemaal dit soort dingen.
Het blijkt dat in deze omgeving, de digitale omgeving,
een maas in de wet is bij het Fourth Amendment
wat is, als een derde partij veel van deze informatie verzamelt
dan hoeft de overheid niet dezelfde capriolen te maken,
dat wordt de Third Party Doctrine genoemd.
De Third-Party Doctrine betekent
dat wanneer jij als consument jouw gegevens deel met een bank,
met een e-mail provider,
met een zoekmachine,
met enig soort van een technologisch bedrijf,
heb je in principe opgegeven wat zou zijn geweest
je Fourth Amendment bescherming over die data.
Het is voor de overheid veel makkelijker om informatie te krijgen
van een Google of een Facebook, dan dat de overheid het zelf doet,
en een tap op onze telefoons installeert.
Grote bedrijven als Google en Facebook
ontvangen per jaar duizenden verzoeken van overheidsinstellingen.
Facebook heeft 25 werknemers niets anders doen dan toezicht houden.
En die bedrijven ontvangen routinematig verzoeken, en verwerken verzoeken.
Je bent misschien verbaasd om te horen
dat geheime e-mailsdoorzoekingen door de overheid alledaags lijkt te zijn.
Een wet die regelt wanneer de overheid elektronische informatie kan krijgen,
zoals e-mails en dingen die op afstand zijn opgeslagen,
was geschreven in 1996.
En kan effecten hebben die de overheid toestaan
om minstens te eisen dat zij locatiedata kunnen krijgen zonder bevelschrift
of, op een bepaald moment, eiste de overheid
dat het geen bevelschrift nodig heeft om emails te krijgen die je opende.
[5) Voor wettelijke redenen a) Aanvragen van de regering]
In de lente van 2011,
het Ministerie van Justitie en, in het bijzonder,
de FBI, had bepaalde verzoeken
aan Internet bedrijven,
als deel van een onderzoek leidend naar individuen geassocieerd met WikiLeaks.
We gaven 400.000 geheime documenten vrij.
Voor degenen onder jullie die niet wisten wie Julian Assange is,
hij begon WikiLeaks.
In het verleden heeft WikiLeaks geheime documenten vrijgegeven over
de oorlog in Irak, Guantanamo Bay, en Afganistan.
En dat is uiteraard een positieve ontwikkeling.
voor diegenen onder ons, die denken dat informatie
eigenlijk onder alle omstandigheden makkelijker te benaderen zou moeten zijn.
Weet je, natuurlijk, is het een dreigende ontwikkeling
voor de instituiten, zoals corporaties
die in veel gevallen afhankelijk zijn van geheimen.
Ik veroordeel de actie die WikiLeaks heeft genomen.
Het is een risico voor onze nationale veiligheid.
Twitter kreeg de opdracht om data te geven over Twitter gebruikers.
Die waren allemaal gekoppeld aan de klokkenluider WikiLeaks.
Echter, het was niet echt een opdracht, het was een afbestelling
die met een spraakverbod kwam.
Het vereiste dat Twitter nooit in het openbaar zou spreken
over het feit dat ze deze order gekregen hebben.
De verwijdering ontkennend, zegt Assange dat hij gelooft dat
andere Amerikaanse internetbedrijven, zoals Facebook en Google,
ook opgedragen kan zijn om informatie te verstrekken.
Bedrijven zoals Amazon, Yahoo, Dropbox...
zelfs Facebook, kan informatie verstrekken aan de overheid
zonder dit eerst aan de gebruikers te vertellen.
Zelfs als je denkt dat wat de mensen doen verkeerd is,
dat is waarom het First Amendment bestaat:
om impopulaire mensen te beschermen die impopulaire uitspraken doen.
Maar Twitter vocht terug.
Ze gaven de informatie van de gebruikers en lieten hun dit van te voren weten
en ze hadden succes in het ongedaan krijgen van het spreekverbod.
Ondertussen, Amazon, Paypal, Mastercard en Visa
hebben allemaal toegegeven aan de druk over hun gebruikers.
Je weet wel, een cultuur van loyaliteit aan niet u,
maar een grotere oorzak is van belang,
om succes te boeken, zo te zien...
en het is niet loyaal, in dit geval, aan het land.
Well, President Bush denkt dat het niet loyaal is.
Dankzij Twitter die opstaat voor de privacy van activisten,
zoals Julian Assange, kan dit nu aan jullie gezien laten worden.
Vandaag brachten we meer dan, 287 bestanden over de werkelijkheid
van de internationale massa surveillance-industrie.
Een industrie die nu apparatuur verkoopt aan zowel dictators als democratieën,
om de gehele bevolking te onderscheppen.
11 September heeft een vrijbrief gegeven
aan Europese landen, de VS,
Australië, Canada, Zuid-Afrika en anderen
om spionage systemen te ontwikkelen die ieder van ons beïnvloeden.
[5 Voor wettelijke redenen A Aanvragen van de regering]
[B Er is geen garantie dat de informatie niet zal worden ontsloten of benaderd]
De Spionage Bestanden tonen de enorme industrie
die de verkoop aan Amerikaanse overheid omringt
en aan overheden over de wereld.
In plaats van iets genaamd de Awereness Act Information,
die als symbool heeft met een oog van de piramide te kijken naar ons lichaam,
en de wereld scant met deze sinistere laserstraal...
In plaats daarvan, laten we gewoon een heleboel bestaande bedrijven
stukjes van die mogelijkheden verstrekken
en verschaffen onder dezelfde contracten,
dan ga je naar diezelfde agentschappen, dezelfde mensen.
Eén van de meest populaire heet de 'massale onderschepper',
en eigenlijk, wat overheden hiermee proberen te doen
is zoveel mogelijk informatie krijgen over onze communicatie,
zodat ze dat kunnen analyseren en er patronen in kunnen ontdekken.
Het is interessant, in uw artikel praat u over het geheime
karakter van het bedrijfsleven -- Juist.
Dat ze verkopen via beurzen die niet open staan voor de media...
Maar we gingen echt naar een van deze bijeenkomsten. Het was vrij gemakkelijk.
We belden gewoon en vroegen om een pasje.
Dus spraken we met een vertegenwoordiger voor een van deze bedrijven,
een firma onder de naam Cellebrite.
Ze waren opgenomen in de Spionage Documenten.
Ze zijn een bedrijf dat telefoonextractie-hulpmiddelen verkoopt
aan elke belangrijke overheidssector in de VS.
Mijn naam is Christopher Shin,
Ik ben Vice-President Engineering voor Cellebrite VS.
Vandaag, presenteer ik aan u
het Cellebrite UFED systeem, aan mijn rechterzijde,
het is een apparaat dat wordt gebruikt om
van talloze gegevens van mobiele apparaten te verzamelen,
zoals smsje's, foto's, video's, audio, bellijst, dat soort dingen...
Het wordt gebruikt door agentschappen in heel de VS en de wereld.
Ja, de iPhone in het bijzonder, levert heel veel informatie,
meer dan een normale telefoon.
Het is echt een digitale winkel van uw persoonlijke en zakelijke leven...
Daarom is het veld feitelijk exponentieel gegroeid
over de laatste jaren.
Omdat de apparaten steeds complexer worden,
kunnen ze steeds meer informatie bevatten,
Dit is één van de meest persoonlijke apparaten
vandaag de dag, zelfs meer dan een laptop.
Wij zien onszelf in principe, als een fabrikant van gereedschap,
net als, je weet wel, Glock of Beretta produceren van vuurwapens,
wij produceren een hulpmiddel dat een bepaalde taak doet,
en we verkopen dat instrument alleen maar...
net zoals je geen... je kunt niet zomaar
een pistool kopen zonder referenties, verkopen we niet aan iedereen.
Maar... is het denkbaar dat je het zou verkopen
of zijn daar wetten tegen?
Er zijn geen wetten tegen de verkoop aan iemand
die niet in de rechtshandhaving, overheid of iets dergelijks, zit.
Iemand die mijn telefoon morgen wil dumpen
zou kunnen lachen over de inhoud daarin
maar ik denk niet dat ik in de gevangenis beland daarvoor.
Dus, ik denk dat het echt afhankelijk is van hoe je het bekijkt.
Ik bedoel, er zijn privacyzorgen, maar ik denk wat vrijer
over het blootstellen van mijn privacy.
Ik bedoel, andere mensen, natuurlijk... dat is een hele persoonlijke visie.
Mijn telefoon zelf, bedoel ik, ik... Eigenlijk neem ik dat terug,
Ik heb veel werk-gerelateerde informatie op mijn Blackberry
dus, als deze informatie naar buiten komt,
ben ik waarschijnlijk behoorlijk bezorgd.
De surveilance verkopers richten zich op twee soorten klanten.
Ze richten zich direct op de overheid
en ze richten zich ook op Internet service providers
en telecommunicatiebedrijven,
die zijn belast met de verantwoordelijkheid
van bespioneren van hun eigen klanten.
Bijvoorbeeld het is een klein stukje software
dat in elke telefoon in Amerika is geïnstalleerd.
Deze software is Carrier IQ genoemd.
En dankzij een klein videootje zijn the beheerders van het systeem
uit Connecticut op YouTube geplaatst,
de wereld weet nu dat deze software
het toezicht heeft op elke toesaanslag van ons.
"Bel 63, enzovoort, enzovoort..."
Volgens Carrier IQ Hoofd-Marketer, zijn ze zich bewust
dat deze informatie gevoelig is, en hij noemt het een schat.
Het werd echter een groot probleem toen Al Franken
besloot om deze kwestie naar het Congres te nemen.
Meneer de directeur, miljoenen Amerikanen hebben smartphones met
vooraf geinstaleerde software ondertekend door een bedrijf genaamd Carrier IQ.
Recent onderzoek heeft aangetoond
dat het een breed scala van gevoelige informatie vangt.
Laat me beginnen met te zeggen dat we geen informatie van Carrier IQ hadden gezocht,
noch verkregen in enig onderzoek van ons.
Niet rechtstreeks van Carrier, maar hoe zit het met de draadloze providers?
Nee, volgens mij niet.
Als je opgegeven gebruik
van de Carrier IQ software door een andere mobiele provider...
...hebben we dat gezocht?
Ik weet het niet
en de informatie die we hebben gezocht van mobiele providers, of iets dergelijks,
en ik heb het niet over Carrier IQ, ik heb het over mobiele providers...
- Juist. - Dat we informatie kunnen hebben gekregen
waar Carrier IQ op een bepaalde manier bij betrokken kan zijn.
Waarom zou de FBI Carrier IQ nodig hebben om hun
al deze informatie te versturen?
Immers, zouden ze kunnen worden gebruikt voor een van deze diensten
die waren opgenomen in de Spionage Documenten.
Neem dit product, bijvoorbeeld, Scan & Richt,
die beweert dat hij kan zoeken door SMS'jes, de IM's,
Twitter, e-mails, Facebook, blogs en forums,
of het analyseren van grote hoeveelheden van informatie in real time.
Of FinFisher, die aantoont
hoe de politie kan infiltreren in systemen van iemand,
door een verscheidenheid van video's die beschikbaar waren
op hun website.
Ze toonden zelfs een agent die in Google en Facebook hackt in de demo.
Wie heeft dit soort apparatuur?
Massive onderschepping apparatuur wordt verkocht
door surveillance verkopers over de hele wereld.
Dus het is echt voor het grijpen voor
iedereen die het wil en kan betalen.
Het FinFisher systeem werd verkocht aan Egypte om mensen te controleren
die zich verzetten tegen hun leider.
Dit zijn werkelijke documenten.
Het bevat zelfs opleidingen voor 2-4 personen
voor de lage, lage prijs van ongeveer $11.000.
Of het Hacking Team Project,
dat adverteert dat het honderdduizenden mobiele telefoons kan volgen,
allemaal in een systeem.
Of software, zoals Kapow, dat alle sociale netwerken analyseert,
en de mogelijkheid biedt om te zoeken op de belangrijkste woorden en zinnen.
Alles dat gebeurt op Facebook,
en het toont de frequentie van de gesprekken
tussen de ene persoon en de ander, dat soort dingen.
Dat stelt ons voor een heleboel profilering,
Het creëert enorme databases om uit te buiten door de rechtshandhaving
en vaak verkeerd te lezen.
Met honderden bedrijven die deze diensten aanbieden,
waarom zou de FBI Carrier IQ moeten gebruiken?
Alles afkomstig van een mobiele telefoon, alles afkomstig van een computer,
alles dat gaat via het internet
uit het land, of zelfs intern binnen het land,
kan worden bewaakt door het gebruik van dit soort apparatuur.
Als je kijkt naar nieuwsberichten over wat ze nu Big Data noemen,
Big Data is echt het opzoeken van de vraag
hoe kan de overheid en corporaties werken met die gegevens
om te zoeken naar afwijkingen en voorspellen wanneer je iets gaat doen,
zodat ze je kunnen helpen het niet te doen.
En de overheid is er niet geheimzinnig over.
Als je hun zakelijke website bezoekt, is er een applicatie daar
op zoek naar ontwikkelaars om betere hulpmiddelen te creëren
voor grootschalige controle voor online activiteiten.
Voorbeelden van toezicht zijn, maar zijn niet beperkt tot:
Fox News, CNN, MSNBC, Twitter, Facebook, enz.
Dat brengt ons terug naar dat woord die je kunt
vinden in overeenstemming op de gebruiker.
Het is het woord dat ons dit pad heeft opgestuurd in de eerste plaats:
"voorkomen."
Hierdoor kan je je afvragen,
wat voor bedreiging is er om deze surveillance die we afgesproken hebben
te voorkomen?
[6 We mogen uw gegevens gebruiken ter voorkoming]
In principe, 3 januari, 20 dagen voordat ik op vakantie ga, tweet ik:
"Ben je vrij deze week voor een snelle babbel
voordat ik Amerika vernietig?"
Eindigde de tweet met een kus --
zo bedreigend als dat is
en 20 dagen later, ging ik op een vlucht naar LAX,
we hadden een hotel in Hollywood Boulevard,
waar we naartoe gingen om daar een weekje te blijven,
gewoon rond te kijken, gewoon toerist te zijn.
Uit het vliegtuig stapten, ging door de paspoortcontrole,
werd mijn paspoort gepakt, en zeiden ze: 'Kun je even mee komen?'.
En ik dacht, ik heb een Iers paspoort, dus ik dacht
misschien worden Ieren als stereotype gezien, IRA bommen...
Ze gingen door mijn koffer en ik zei... "Oooh, wat doe je?"
En toen zetten ze me in een wachtruimte,
ze hebben me 5 uur ondervraagd of ik een Twitter-account had...
En ik zei van: "Ben je serieus? Hou je me nu eigenlijk vast
vanwege een tweet?"
En zij: "Wat bedoel je met Amerika te vernietigen?",
en ik zei... om te feesten... het betekent los gaan en dronken worden...
Elke idioot die een tweet kan lezen kan zien wat het voor ons betekende.
Het eindigt met een zoen.
Ik weet zeker dat Hitler niet zijn memoires
beeindigde met een zoen... of wat hij ook maar deed.
Toen verhuisden ze ons naar een verhoorkamer,
om middernacht veranderde het personeel,
en ze waren niet op de hoogte van waarom we daar waren,
dus hebben ze ons geboeid, in een politie busje geduwd,
en ze namen ons mee naar het centrum, als een gevangenis detentiecentrum...
Onschuldige mensen moeten niet worden behandeld als vuil,
en ze sleepten ons rond, duwden ons tegen muren...
Het klinkt als een verschrikkelijke vakantie--
Geeft de overheid je tenminste je geld terug?
Nee, ze wouden niet reageren op wat er gebeurd is.
Nou, als ik kon, zou ik de bloemetjes buiten zetten,
dan zouden ze me ook oppakken voor vervuiling, niet?
Als ik naar andere landen ga, dan gaat dit opdagen
dat ik werd geweigerd uit Amerika,
dus waarschijnlijk, word ik vanaf nu weggesleept op elke luchthaven
en ondervraagd over wat er is gebeurd,
en zal ik moeten uitleggen dat het een tweet was.
Ik ben Italiaans, Iers, Frans, Portugees,
Indiaans, zwart en zelfs 1/18e Avatar --
Dit is Joe Lipari.
Joe Lipari had een zware dag bij de Apple winkel.
Hij werd gedwongen om 4 uur in de rij te staan voordat hij eindelijk weg kon.
Dus, ik kom thuis van de Apple winkel, nog steeds wat geïrriteerd...
[Rookte een beetje dope], zette Fight Club op, gewoon
proberen te ontspannen, ga op Facebook...
...en dan stalken van kantoor naar kantoor...
...met een Armalite AR-10 karabijn gas aangedreven semi-automatisch wapen...
En ik zei hetzelfde maar dan voor de Apple winkel.
Eigenlijk woord voor woord behalve waar.
Rondhangen op Facebook, klaar om naar yogales te gaan
en er is een 'Shave en een Haircut' 'Twee bits' klop op mijn deur.
Dus, dacht ik, misschien is er iemand die Fight Club met me wil kijken.
Opende de deur en boem!
NYPD SWAT hebben hun kogelvrije vesten aan, hun wapens getrokken,
en dan halen ze alles overhoop!
Ze gaan echt door alles heen.
Onder een kopje, vindt een man een doos
met al mijn militaire onderscheidingen,
komt hij met de doos aanzetten en zegt: "Oh, je was in het leger?"
Daarna begonnen we te praten in leger termen, hij ziet dat ik de taal spreek.
En dan is het ineens: "Weet je wat een Armalite AR-10 is?",
en ik vroeg ze: "Is dat de reden waarom jullie hier zijn?
Je bent hier omdat ik een slechte grap op Facebook maakte?",
zoals ik... weet je, ik was zo verrast.
Het is de ultieme buzz kill, echt waar!
Die Facebook-pagina bracht een SWAT team naar mijn huis!
Ze zeiden me niet te ver van New York vandaan te gaan,
want ik zal nodig zijn voor al die rechtzaken voor een jaar.
Ze beweerden dat een van mijn Facebook-vrienden 112 gebeld had.
Wat ik denk dat een andere leugen is,
dus vroeg ik om de 112 band,
die ze bewaren, dat moeten ze.
En het is mijn recht, mijn spullen, ze moeten
dat kunnen bewijzen als ik daarom vraag....
Dus kwamen ze terug en zieden: "Oh,
blijkbaar was het niet iemand die 112 gebeld had...
het was gewoon iemand die naar het politiebureau liep
en dat is iets waar we geen verslag van houden."
En hoe kom je aan mijn adres? Ik woon hier nog maar sinds 10 dagen.
Ik heb mijn postadres nog niet ge-updatet,
net als al mijn bancaire spul is het nog steeds naar mijn oude appartement,
er is nog niets dat zegt dat ik daar woonde,
met uitzondering van een mondelinge overeenkomst.
Drie minuten nadat ik klaar was met mijn lunch
zeiden ze me naar het kantoor te gaan,
dan zou ik in het kantoor van de Vice-Principal zitten,
en er werd me niet verteld wat er aan de hand was tot, misschien, 10 minuten later.
Mijn telefoon ging en ik keek ernaar en het was een nummer van zijn school
en ik beantwoordde de telefoon, het was de bewaker van de school
alleen maar ter informatie, weet je...
"Voor uw informatie, alleen maar om u op de hoogte te brengen,
de geheime dienst is hier met de politie van de stad
en ze hebben Vito en ze praten met hem."
Een man kwam binnen in een pak en met een bril op,
en hij zei dat hij werkte voor de geheime dienst,
en hij vertelde me dat het was als gevolg van een post die ik had gemaakt,
en het is aangegeven als een bedreiging naar de president.
Ja, een zevende-klasser werd bezocht door onze FBI,
vanwege een rode vlag die kwam in hun spion systeem.
Ik zei hoe Osama dood was, en zei dat Obama voorzichting moest zijn
omdat er misschien zelfmoordterroristen zijn.
Het keek niet eens naar zijn leeftijd,
of dat zijn opmerking over Obama hoeven 'Kijk uit!' uit bezorgdheid was.
De machine bepaalde gewoon, gebaseerd op een reeks woorden...
Vito was een potentiële bedreiging.
[6 We mogen uw gegevens gebruiken ter voorkoming]
[a) van protesten]
Pre-misdaad, geloven ze, is potentiële inbreuk op de vrede.
Ze geloven dat je een misdaad zou kunnen veroorzaken.
Er zijn pre-misdaadarrestaties in de film Minority Reports.
Mr. Barks, bij mandaat van het District van Columbia.
Pre-misdaad-divisie,
Ik plaats je onder arrest voor de toekomstige moord op Sarah Marks
dat bekend is vandaag plaats te zullen vinden, 22 april om 08:04 uur.
Nee! Ik heb niks gedaan!
We werden gearresteerd op de dag van de koninklijke bruiloft,
toen ik een Zombie Flashmob Bruiloft picknick bijwoonde.
Ikzelf en 4 andere zombies werden preventief gearresteerd
voor potentiele inbreuk op de vrede.
Zelfs als je gekleed bent als een zombie,
het lijkt mij dat de misdaad niet echt is begaan,
tot je wat hersenen eet -- Yep.
Om eerlijk te zijn, hadden we wat 'hersencake', dat dan weer wel...
Hoe wisten ze dat je je gaat verkleden als een zombie op deze dag?
Het hadden e-mails of iets dergelijks kunnen zijn...
Er had kunnen zijn, het is moeilijk om te weten wat het was, ja.
Ik denk dat -- Dat is eng, ja.
De aanwijzing dat ze toezicht hebben op privé sociale netwerken
kwam in de manier waarop we reageerden om bepaalde dingen,
en vragen ons bepaalde dingen.
Ze hadden vragen over 'maden' en vroegen over 'klimuitrusting',
die zij zou kunnen hebben gehoord over door een aantal beurzen in het internet.
Die geen van beide waar waren, niemand had maden of klimuitrusting.
Niet iets dat een gevaar vormt voor de koninklijke bruiloft,
we waren niet eens in de buurt van de koninklijke bruiloft,
en we waren niet van plan om in de buurt van de koninklijke bruiloft te komen.
Iets dat geen deel uitmaakte van de officiële,
opzichtig, vreugdevolle, dure viering
van deze bruiloft van twee onbekenden, werd voorkomen.
En dat lijkt zeer verontrustend.
Je kunt zien dat bewakingsmaatregelen gebruikt werden om protesten te verstommen
voor ze beginnen.
Ja, dit was natuurlijk de koninklijke bruiloft...
We hebben allemaal helpen betalen aan de koninklijke bruiloft
het was niet alleen een privé-bruiloft.
Je arresteert een professor in de antropologie
die een straattheater-groep runt...
Ik wil de sleutels terug.
We konden niet geloven dat dit gebeurde,
we waren zo duidelijk een straattheater-gezelschap.
Sommigen van ons, hadden eigenlijk een kostuum aan, weet je.
Dus, we werden opgesloten in Politiebureau Lewisham voor 25 uur lang,
zodra de hele bruiloft veilig over was, waren we vrijgelaten.
Voor het eerst zover ik me bewust ben in dit land,
werd een aantal van ons, zoiets als 50 mensen,
gearresteerd en in de meeste gevallen opgesloten,
voor het denken over protest,
voor het denken over, in dit geval straattheater.
Een groot deel van het leven is gebasseerd op vertrouwen.
Als je een gesprek hebt met je intimi
over een belangrijke strategische beslissing
die essentieel is voor je bedrijf,
en je leest erover in de krant voordat het besluit wordt uitgevoerd,
dan is het preventief te doen omdat iemand binnen je bedrijf heeft gesproken,
je bent niet van plan om het te willen, en het zal pijn doen.
De activisten hadden geen misdaad te plegen.
Ze moeten gewoon smsen, e-mailen en elkaar bellen
over mogelijk protesteren.
Maar ik denk dat het antwoord niet
het wegnemen van de capaciteit van het kijken naar
de publieke actie van burgers en dat bijhouden is,
de oplossing is om ervoor te zorgen dat we betere overheden kiezen.
Dus, een van de dingen die ik veel hoor is,
het maakt me niks uit als ze al die informatie over mij verzamelen.
Ik heb niets te verbergen dus, waarom zal ik me er druk om maken?"
Nou, ik ken dit argument en het is niet erg nieuw,
we kunnen niet meer zeggen dat we "regels naleven". Dus, wat gebeurt er?
Tussen het leiden van een zondig leven, weet je,
een zondig leven dat ik zou willen leiden,
en hopen dat de regering mijn privacy zal beschermen
of, ervan uitgaande dat niemand mijn privacy beschermt
en het leiden van een minder zondig leven,
dan zal ik gaan met de laatste... gewoon omdat
de kansen op succes me hoger lijken.
Ik feliciteer de mensen die zeggen dat ze niets te verbergen hebben.
Ik geloof ze niet, en ik zou zeggen
dat ze waarschijnlijk wel iets verstoppen
voor iemand. Dat doen we allemaal.
Je hebt niks te verbergen tot je dat wel doet.
En je hoeft niet per se te weten wat je moet verbergen of niet.
[6 We mogen uw gegevens gebruiken ter voorkoming]
[A van protesten B van privécommunicatie]
Misschien herriner je het geval van Milly,
een tienermeisje in Groot-Brittannie die in 2002 verdween.
"De politie in Surrey zegt dat ze zich steeds meer zorgen maken
over de veiligheid van het 13-jarige meisje die niet gezien is sinds
donderdagmiddag."
Voordat de politie haar lichaam vond,
hoopten haar ouders dat ze nog in leven zou zijn.
Ik wil zeggen dat als iemand Milly heeft mee genomen en haar vasthoudt,
dan alstublieft, ik smeek u, geef haar terug aan ons...
Waarom is dat, kun je vragen.
Wel, volgens telefoonarchieven
heeft Milly haar voicemail gecontroleerd en verwijderd.
We zaten beneden bij de receptie en ik belde haar telefoon...
- Ja. - En het klikte op haar voicemail,
dus ik hoorde haar stem -- Ja.
En ik was... net alsof ik sprong,
"Ze pakte haar voicemail op, Bob, ze leeft!" en ik was gewoon...
Het was toen, echt.
Zoals later bleek, de leden van Rupert Murdoch's Corporation
had in Milly's telefoon gehackt,
om te proberen de eerste te zijn om de details
te onthullen van dit nationale nieuwsbericht.
Ik denk dat dit het keerpunt is
wanneer eindelijk het publiek begint te zien, en bovenal voelen,
hoe laag en hoe walgelijk de methodes van deze bijzondere krant waren.
Dit was een vermoord schoolmeisje,
en de gedachte van een zeer hechte kring
van zeer vooraanstaande politici,
dicht gekoppeld, intiem, met de politie
en met de mediamagnaat, Rupert Murdoch.
Voor 30 jaar, als Britse premiers kwamen,
en zeker gingen,
een constante karakter in hun werelden, was Rupert Murdoch.
De miljardair mediamagnaat wiens pers...
Jarenlang beroemdheden en individuen zoals Milly,
hadden hun voicemail, waarvan ze dachten dat die verborgen en privé was,
benaderd door Rupert Murdoch Corporation,
ten koste van mensen, zoals Milly's ouders
en het kostte bijna een decennium om dit misbruik
bloot te leggen van deze zeer persoonlijke gegevens.
[6 We mogen uw gegevens gebruiken ter voorkoming]
[A van protesten; B van privé- communicatie; C van journalisme]
Transparantie die ons samenbond en ons zoveel vrienden geeft
die we niet eerder kenden,
maar al deze vrienden zijn verbonden,
geeft de staat een absoluut ongeëvenaard in de geschiedenis van de mensheid,
vermogen om te weten wat er gaande is met haar burgers,
om uit te vinden wie de andersdenkenden zijn...
De regering is bezig om van klokkenluiden een misdaad te gaan maken.
Ze maken van oneens zijn een misdrijf,
vooral wanneer het de overheid voor schut zet
en de regering oproept voor een verklaring.
Bronnen worden ontdekt,
en als klokkenluiders niet veilig en anoniem
hun informatie kunnen leveren aan journalisten,
dan zullen wij als samenleving niet weten dat onze rechten
zwijgend worden geschonden.
[De Obama regering heeft meer
klokkenluiders veroordeeld, dan alle voorgaande presidenten tezamen,
door middel van het bespioneren van journalisten]
Natuurlijk verdedigt de President de regering...
de enige manier waarop hij weet hoe.
Als we kunnen vinden wie wat heeft uitgelekt,
dan zijn er zeker gevolgen.
[7 We zijn mogelijk genoodzaakt uw gegevens vast te houden]
Als je kijkt naar het technische perspectief,
de technologie die de privacy handhaaft
loopt eigenlijk voor op de technologie die het breekt.
Bijvoorbeeld, codering, die uw privacy kan behouden,
loopt vooruit op decryptie.
Maar wat als er een manier is om informatie
te bewaren tot het kan worden gedecodeerd?
Inlichtingdiensten zullen binnenkort worden toegestaan
om langer informatie over burgers van de VS vast te houden dan vroeger,
zelfs als die burgers geen banden met terrorisme hebben of kennen.
Onder de nieuwe regels, kan de overheid
gegevens een periode van 5 jaar opslaan,
dat is meer dan de huidige beperking van 6 maanden.
Generaal Alexander, als Dick Cheney werd verkozen tot President
en elke Amerikaan vast wilde houden en excessief martelen
die een e-mail stuurt om voor de lol een grap te
maken over een van de bekende jacht ongelukken,
wat ik zou willen weten, heeft de NSA genoeg technologische capaciteit
om die Cheney bashers te identificeren op
basis van de inhoud van hun e-mail berichten.
In de Verenigde Staten, zouden we door een
FBI proces moeten gaan om bevel te krijgen
en aan iemand te geven voordat we dat eigenlijk krijgen.
Maar heb je wel mogelijkheden om dit te doen?
Niet in de Verenigde Staten.
Nieuwe vragen over de National Security Agency
is er een enorm spionagecentrum in aanbouw in de woestijn van Utah?
Eenmaal voltooid, zal het vijf keer zo groot zijn
als het VS Capitoolgebouw.
De NSA is niet toegestaan om Amerikanen te bespioneren,
maar nu hebben de klokkenluiders gezegd dat ze dit toch doen.
Dit enorme bureau dat zoveel informatie verzamelt
door elke dag satellieten en het volgen van mobiele telefoons,
en dataverbindingen en uw computer's, e-mail verbindingen, enzovoort.
En dan het ergens moet opslaan en daarom bouwen ze Bluffdale.
Dus, dat gaat zo'n 2 miljard dollar kosten
en wordt gebouwd in dit gebied,
op een militaire basis buiten Salt Lake City, in Bluffdale.
Zoals ik al zei, moesten ze de stadsgrenzen uitbreiden,
zodat het zou passen.
En het hele doel van dit middelpunt
is dit massale afluistercomplex, via het netwerk opgericht na 11 september.
De realiteit van de informatietechnologie
is dat het exponentieel groeit --
alleen informatietechnologie.
Exponentiele groei begint langzaam, ziet eruit alsof er niks gebeurt,
verdubbelt zich in kleine aantallen,
en plotseling, rijst het de pan uit...
dat hebben we gezien met het ene paradigma na het andere,
zoals sociale netwerken in de afgelopen tijd.
In 1984 kostte tot aan 1 GB aan gegevens sorteren $ 85.000.
In 2012 kost het ongeveer 5 cent.
In de stad Chongqing, zijn er ongeveer 500.000 camera's.
In 2012, de kosten van het permanent opnemen
op hoge resolutie voer was $300 miljoen.
In het jaar 2020, is de verwachte kosten minder dan $3 miljoen.
Het Verenigd Koninkrijk is een van de culturen die camera's introduceerde
als meest alomtegenwoordige en het snelst.
Tot nu toe, vindt de bevolking het prima.
Als ze dat niet vonden, wisten ze wie ze moesten bellen.
Er zijn 2.000 camera's en binnenkort zullen er 1.000 bij komen.
Die allemaal meegenomen worden in dit
controlecentrum gehuisvest op een geheime locatie.
En ik kan bellen in real-time
alle gevallen waarin een camera iemand zag die een rood shirt droeg.
Dit is de vorm en de grootte
van een potentieel verdacht onbeheerd pakket.
Veel politie-afdelingen ingesteld op controversiele nieuwe apparaten
zijn geschikt voor het scannen van gezichten van mensen,
om vervolgens na te gaan en te vergelijken met informatie in een criminele database.
Als we in oorlog zijn, wanneer je werkt om je samenleving te beschermen
tegen mensen die andere burgers willen doden,
moet je in staat zijn om jezelf te verdedigen.
Je moet in staat zijn om op een manier je leven te verdedigen,
en je moet deze krachten in iemands hand leggen.
Volgens het Brookins instituut,
"Dit soort van doordringende controle biedt wat neerkomt op een tijdmachine
waardoor autoritaire regeringen toezicht achteraf uitvoeren."
Bijvoorbeeld, wanneer een anti-regime betoger
voorheen onbekende diensten voor de veiligheid wordt gearresteerd,
het is dan mogelijk om terug in de tijd te gaan
en de telefoongesprekken van de demonstrant te onderzoeken.
Auto reizen, en de mensen die hij of zij ontmoet
in de maanden en zelfs jaren in de aanloop naar de arrestatie.
De overheid is met behulp van het bestaan van
de voorwaarden van de dienst te rechtvaardigen
in de toezicht staat waar we in leven.
De berichten zijn gratis te gebruiken, en het belangrijkste: ze zijn gecodeerd,
zodat de politie daadwerklijk naar binnen moet
versleutelen om uit te vinden wat er is gebeurd.
Die gevraagd werd gesprekken af te sluiten van het hele netwerk.
Het is gemakkelijk te rechtvaardigen met behulp
van deze technologieën om een rel te stoppen,
maar moeten we ons niet zorgen maken over tot waarin de regering in staat is
om onze e-mails, sms berichten,
telefoongesprekken en zoekgeschiedenis te lezen,
om onze beweging te volgen en het beperken van onze vrijheid van meningsuiting?
Welke misdaad heeft die 7 jarige jongen nou echt begaan?
Is het hebben van zombies naar een koninklijke bruiloft echt zo slecht?
Hoe zit het met Milly's ouders?
En wat gebeurt er als deze technologieën worden
gebruikt om vreedzame demonstranten te bekijken,
net als alle mensen die de Wall Street bezetten of de mensen van het theekransje?
Wat gebeurt er als de overheid het niet leuk vindt dat er tenten worden opgezet?
Stoppen met het kloppen van studenten!
Ondanks dit alles, Het begon te lijken, wat dan nog?
Wat dan nog als de overheid al deze informatie makkelijk kan krijgen?
Misschien is het goed als ze de vrede kunnen bewaren wanneer er rellen gebeuren.
En trouwens, misschien was het al te laat.
[8) Aanpassing van deze overeenkomst]
Denk je dat er al geen privacy meer is?
Het betekent dat het zeker weg gaat... Al dan niet het...
Om privacy te... Ik bedoel, privacy gaat dood blijven.
Tenzij er eeni fundamentele verschuiving in de dynamiek waarmee onze samenleving,
waarmee ik bedoel het enige echte effectieve antwoord
is om toezicht te houden, en om gedrag te veranderen
van de tendensen, van de inlichtingen-industrie,
en rechtshandhaving en dat alles
en zelfs bedrijven.
En dat is zeer, zeer onwaarschijnlijk.
Ik weet niet precies wie ons is, maar ik ben zeer kritisch over ons.
Ik denk dat dit een terrein is waarop we ons al te laat bewust van zijn,
we willen dat deze technologie maar groeit en groeit,
en we willen geen regen op onze parade.
En we zijn wakker geworden aan de privacy-aspecten
die, naar mijn mening, teminste 4 jaar te laat zijn.
Ik bedoel, is privacy echt dood?
Ja, zonder twijfel.
Zonder twijfel... Het is dood.
Het is veilig om er van uit te gaan dat niets privé is, weet je.
Iets dat al is gedigitaliseerd is niet privé, en dat...
Is angstaanjagend.
Dus, wanneer dit de grootte van een bloedcel werd,
dan kan ik ze gewoon naar mijn hersenen sturen, door de bloedstroom...
Dit zal vrij alom vertegenwoordigd...
En het zou echt deel van ons zijn, en mensen zullen zeggen,
goed, oké, dat is echt een drempel om over te stappen...
Maar ik denk het niet, het is een heel glad continuüm van...
weet je, toen ik nog student was en ik moest mijn fiets nemen
om naar de computer te gaan, om het in mijn broekzak
te hebben, om het in mijn lichaam te hebben...
Het is een handige plek om het te bewaren, ik zal het op die manier niet verliezen.
Maar ze zeggen dat als je een kikker in een pot met water zet
en langzaam warm maakt,
de kikker gewoon dood gaat omdat het niet
beseft dat het kookt.
En ik denk dat het zelfde is als de rest,
Ik denk dat we een centimeter per keer toegeven,
en weet je, al snel, ben je al vrij ver op weg,
je kijkt om en je vraagt je af hoe je daar gekomen bent.
Ik denk dat het waar is.
Het is volledig uit je handen.
Ik bedoel, er is geen grens meer, weet je.
Ze weten nu alles over ons.
Het is als, neem iemand die boven de wet staat,
laat wat er met Amerikaanse burgers gebeurt, wat er met
hun e-mail accounts gebeurt, met hun Facebook profiel--
Juist, zo dat ze er aandacht aan besteden.
Al deze machtige instellingen,
zijn niet onderworpen aan dezelfde basis van de privacy als van de rest van ons.
Eric Schmidt, de CEO van Google, heeft eens gezegd:
Als je iets hebt waarvan je niet wilt dat iedereen het weet,
misschien moet je het dan in de eerste plaats niet doen.
Daarna werd hij erg boos bij CNET, dat eigendom is van CBS,
een foto van zijn huis publiceerde.
Als je Google vraagt: "Volg me niet",
dan beweren ze dat we moeten begrijpen hoe dat te definiëren,
voordat we elke technologie kunnen implementeren.
"Volg me niet" is vrij eenvoudig, het betekent, we willen niet gevolgd worden.
De enige reden waarom Google het niet begrijpt,
is omdat Google het niet wil implementeren.
[Een IM chat met Mark Zuckerberg:
Ja, dus als je ooit informatie nodig hebt over iemand op Harvard..
Ik heb meer dan 4000 emails, foto's en adressen.
Mensen hebben het gewoon toegevoegd, ik weet ook niet waarom.
Ze vertrouwen me. De idioten.]
Tenzij iemand langs komt en het niet langer praktisch
voor ze is om betrokken te zijn in zo'n activiteit
wordt druk gezet op CEO's van de bedrijven die zich bezighouden met hen.
[9 Beëindiging]
Het is ochtend.
We gaan langs de Facebook Campus.
Echt, ik heb geen idee wat te verwachten.
We gaan nu ontbijten.
Zuckerberg...
Ze weten ook hier dat ik incheckte, dat zit goed,
hij weet dat ik direct naast zijn huis zit.
Hier hebben we... Hier is het exacte citaat van Mark:
"Het hebben van twee identiteiten voor jezelf,
is een voorbeeld van gebrek aan integriteit."
Gebrek aan integriteit.
Ze klopten zojuist op zijn deur...
het lijkt zeer waarschijnlijk dat we Mark Zuckerberg vandaag kunnen zien.
Ik bedoel, je kan het mis hebben, ik zie niet
in hoe het eigenlijk zou kunnen gebeuren.
Ze zouden eigenlijk een tunnel kunnen hebben...
Ik zie duidelijk beweging in de tuin...
Hier gaan we!
Mr. Zuckerberg...
Hey, ik werk aan een document...
Ik heb een beetje een blok hier maar...
Ik vraag me af of ik je een paar vragen kan stellen.
Nee, het spijt me, ik moet aan het werk...
Laat me maar één ding vragen: Denk je nog steeds dat privacy dood is?
En wat zijn je echte gedachten over privacy?
Nemen jullie dit op?
Ja.
Kun je de opname stoppen?
Ik kan het stoppen, ja. Okay.
Mark Zuckerberg kan me vragen hem niet op te nemen,
dus zetten we de normale camera uit.
Maar omdat Mark het niet erg vindt dat we zoveel gegevens opslaan
nadat we denken dat het is verwijderd,
lijkt dit alleen maar eerlijk.
Kan je alsjeblieft stoppen?
Ik kan stoppen, ja. Okay.
Kan ik bij de receptie komen en vragen over de opzet van een interview?
Ja. We hebben een afdeling waar je met mensen daarover kan praten.
Ik heb een paar keer geprobeerd er doorheen
te komen, maar nooit meer iets terug gehoord.
Er is een groot verschil hier.
Mark word wat losser nadat hij denkt dat we gestopt zijn met opnemen.
En zie je dat? Dat daar...
Dat is een glimlach. Mark Zuckerberg glimlachte naar me, en weet je waarom?
Omdat hij dacht dat ik gestopt was met opnemen, hij was opgelucht.
Stel je voor wat voor een opluchting dat zou zijn,
als al deze bedrijven en de overheid stoppen
met het opnemen van alles wat we doen,
als we gewoon een eenvoudig verzoek konden doen aan hen,
iets waar Mark Zuckerberg van weet hoe het te vragen.
Kun je alsjeblieft niet?
Kan je ons alsjeblieft niet opnemen, bewaken en onze informatie delen,
zonder het eerst te vragen?
We moeten redelijke voorwaarden hebben en we hebben
een privcaybeleid hebben
om de meeste elementaire beginselen te bevorderen aan onze demoncratie,
in plaats van ze af te pakken.
Of, zoals een jonge senator ooit zei voor hij president werd:
We moeten de weg vooruit vinden om ervoor
te zorgen dat we terroristen kunnen stoppen
terwijl we de privacy en vrijheid van onschuldige Amerikanen beschermen.
We moeten een manier vinden om de president de
macht te geven die hij nodig heeft
om ons te beschermen, terwijl ervoor moet worden gezorgd
dat hij geen misbruik maakt van deze bevoegdheden.
En dat eenvoudige principe,
dat er iemand kijkt naar de kijker
of dat nu over een kwestie van vrijheid of pers is,
of het is een kwestie van draadloze telefoontaps,
dat eenvoudige principe, is er één die we niet kunnen opgeven,
en niet hoeven op te geven.
Nou, meneer de president, we kijken,
en ik denk dat we ons een simpele vraag kunnen stellen:
Zijn we het eens?
[Tot op de dag van vandaag is er geen orgaan dat omgaat met het beleid
dat de overheid persoonlijke data mag misbruiken.]
[Amerikaanse CIA directeur krijgt lesje in privacy...]
Washington wordt gevangen in zijn eigen aflevering van spion tegen spion.
De tactiek die ooit werkte bij de top
van inlichtingendiensten zoals de CIA,
IP-adressen, e-mails en nep dropboxes zeven,
keerde zich nu tegen de intelligentiedienst-topambtenaar.
[De emails van de CIA directeur werden doorzocht door de FBI]
De FBI ontdekt bewijs van een affaire
tussen Petraeus en zijn biograaf, Paula Broadwell.
Dat klopt. Petraeus had een affaire met de auteur van zijn dalende biografie
"All In".
[De emails werden doorzocht zonder bevel]
Deze impliceerden geen criminele activiteiten,
Deze impliceerden geen nationale veiligheidsrisico,
dit waren geen bedreigingen aan David Petraeus van de persoon,
of aan generaal Petraeus, de directeur van de Central Intelligence Agency.
Dit zijn niet mijn woorden, maar die van de FBI.
[Dus be belangrijkste spion van de VS verloor zijn baan...
omdat hij het systeem niet begreep]
Maar in plaats van daadwerkelijk e-mails sturen, schreven ze ze
in veel gevallen als concept in een Gmail-account
waarbij ze allebei toegang hadden.
Zo kunnen ze beide aanmelden en de concepten bekijken zonder ooit
op "Zenden" te drukken.
Het was erg beschamend voor Obama's regering
en voor de National Security Command.
[Opeens leek privacy wel een belangrijk onderwerp..
waar politici het over eens konden worden]
Het is verontrustend omdat er wetten zijn die de FBI moet volgen
en hij heeft het recht om te worden beschermd uit een ongegronde,
ongerechtvaardigde onderzoek door de FBI of iemand.
Mensen weten niet echt hoe ze worden gecontroleerd,
en ze denken, "Hey, als het werkt,
als we een tweede 11 september hiermee voorkomen, dan is het...
dan is het "de moeite waard."
[Sinds het maken van deze film
heeft een klokkenluider meer details over de NSA bekend gemaakt,
ook over een programma genaamd PRISM.
Dit liet zien dat Facebook, Google en 7 andere technologische bedrijven
de NSA toegang geven tot hun systemen.]
De grootste angst die ik heb over het resultaat voor Amerika,
is dat deze bekendmakingen niets zullen veranderen.
[Laten we dit onder controle krijgen, voordat het te laat is:
Trackoff.us]